Gerelateerd
Lees onze meest recente artikelen, onderzoeken en columns op het gebied van seksuele gezondheid en rechten.
Vorige week werd door minister Sophie Hermans de Nationale Werkagenda Vrouwengezondheid gepresenteerd. Een noodzakelijke stap, want aandacht in beleid voor vrouwengezondheid is essentieel. De werkagenda bevat drie actielijnen, die samen antwoord geven op de vraag hoe we de gezondheid van vrouwen en meiden in Nederland structureel gaan verbeteren. Rutgers ziet positieve aanknopingspunten in de Werkagenda, maar is kritisch op het gebrek aan structurele financiering.
Onderzoek van het Kieskompas (uitgevoerd vanuit de Werkagenda) laat zien dat 64% van de vrouwen zich niet serieus genomen voelt door een zorgprofessional en dat 28% te maken heeft met onverklaarbare gezondheidsklachten. Deze resultaten benadrukken dat vrouwengezondheid geen individueel probleem is, maar een brede maatschappelijke en publieke gezondheidsvraag. De Werkagenda onderschrijft het belang van een brede aanpak en erkent dat vrouwengezondheid expliciet onderdeel moet zijn van beleid. De Werkagenda biedt ook ruimte en herkenning voor verschillen tussen vrouwen en benadrukt dat ‘de vrouw’ niet bestaat. Rutgers is tevreden dat dit in de Werkagenda zo duidelijk wordt uitgewerkt en belegd.
Juist nu bij de Rijksoverheid ook het inzicht leeft dat specifiek beleid op dit thema essentieel is, stelt het gebrek aan structurele financiering teleur. Organisaties in het maatschappelijk middenveld worden opgeroepen ‘samen aan de slag te gaan’. Dat klinkt positief, maar legt onevenredig veel verantwoordelijkheid bij organisaties die beperkte middelen tot hun beschikking hebben. Daarnaast beschrijft de Werkagenda vooral reeds bestaande initiatieven, zonder een duidelijke toekomstvisie over wat er extra moet gebeuren. Maatschappelijke organisaties zijn dus al ‘samen aan de slag’. Wat gaat er met deze Nationale Werkagenda dan wezenlijk veranderen of verbeteren, voor meiden en vrouwen die deze zorg nodig hebben? Ambitie zonder structurele middelen legt de druk bij organisaties die al veel doen, dat is op termijn niet houdbaar.
Onze oproep is dan ook duidelijk: een overheid die vrouwengezondheid serieus neemt juichen we toe, maar moet daar ook structurele financiering tegenover zetten. Voeg de daad bij het woord, voor al die meiden en vrouwen in Nederland.