| Auteur: Willy van Berlo | Functie: programma coördinator seksueel geweld

BLOG: Over slachtoffers en zondebokken in Keulen

Willy van Berlo is programma coördinator seksueel geweld en volgt het nieuws rond de toestanden in Keulen rond Nieuwjaar op de voet. Ze constateert een aantal klassieke mechanismen als het gaat om seksueel geweld.

Op Oudejaarsavond liepen op het stationsplein van Keulen huilende vrouwen rond met gescheurde panty’s en shirts. Honderden vrouwen zijn die avond betast, beroofd, aangerand en - volgens de politie in één geval - verkracht. Meerdere vrouwen vertelden dat ze vingers voelden ‘in al hun lichaamsopeningen’. Dat zijn dan in elk geval meer dan één verkrachtingen. De vrouwen werden uitgemaakt voor slet. Inmiddels zijn er 150 aangiftes gedaan. Het lijkt op een georganiseerde actie: groepjes mannen die doelbewust rondliepen en de vrouwen grepen, terwijl anderen de politie op een afstand hielden met vuurwerk. De mannen hadden volgens de berichtgeving een Noord-Afrikaans uiterlijk.

Zondebok

Over dat uiterlijk is in de media veel heisa ontstaan. Of de daders asielzoekers waren, zoals wordt gesuggereerd, is niet bekend op het moment dat ik deze blog schrijf. Er wordt in dit soort gevallen vaak snel naar een zondebok gezocht. Los daarvan, waar het om gaat is dat iedereen die hier woont, moet weten dat dit soort gedrag niet wordt getolereerd. Het ouderwetse en deugdzame fatsoen kan in deze context ook worden vertaald in respect voor anderen. Respectvolle en gelijkwaardige omgang moet aan iedereen vanaf jonge leeftijd worden bijgebracht, van welke culturele achtergrond ook.

Deze migranten komen vaak uit een cultuur waar op een andere manier met vrouwen wordt omgegaan en waar sprake is van een andere seksuele moraal. Het gaat ook over rolopvattingen en denkbeelden over vrouwen en mannen die soms diep geworteld zijn. Ook vluchtelingen moeten leren dat iedereen (ongeacht sekse, identiteit en seksuele oriëntatie) gelijkwaardig is, en seksuele grensoverschrijding ontoelaatbaar en strafbaar. Maar we weten allemaal dat seksueel geweld op grote schaal voorkomt, en dat de daders meestal bekenden zijn van het slachtoffer. Ook heel wat witte Nederlanders zouden voorlichting over respectvolle en gelijkwaardige omgang kunnen gebruiken.

Burgemeester

Wie ook moet worden voorgelicht is de burgemeester van Keulen. De burgemeester, een vrouw, stelt een gedragscode voor tijdens het komende carnaval. Niet voor mannen die zich misdragen, maar voor vrouwen: houd een armlengte afstand van vreemde mannen. Ik weet niet of u weleens carnaval hebt gevierd, maar een armlengte afstand houden van vreemden, mannen of anderszins, is godsonmogelijk met carnaval. Sterker nog, de definitie van carnaval is juist dat je geen armlengte afstand houdt, maar je met je hele hebben en houden in het feestgedruis stort, met vrienden én vreemden.

Ik ben sarcastisch omdat we hier weer te maken hebben met het klassieke, wat Lodewijk Asscher op Facebook zo treffend het korte-rokjesargument noemt. Je roept seksueel geweld over je af als je een te kort rokje draagt, ’s avonds alleen over straat loopt, een te diep decolleté hebt, te veel drinkt. Een onuitroeibare opvatting blijkbaar, dat maakt het zo treurig. Een gedragscode voor vrouwen maakt vrouwen verantwoordelijk voor als er iets gebeurt. Een dergelijke opvatting is maar een kleine stap verwijderd van ‘blaming the victim’: eigen schuld dikke bult, had je maar afstand moeten houden.

Er is hier maar één gedragscode relevant, en die luidt dat je met je tengels van iemand afblijft als die daar niet van gediend is. Ongeacht cultuur.

Willy van Berlo programma coördinator seksueel geweld

Reacties